‘Oud gaat naar nieuw, jong gaat naar oud’

In de nieuwbouwwoning van Mannes (66) en Bea (64) Vlieger in Elburg speelt een jongetje met een bal. Moos (3) en zijn broertje Sepp (1) zijn hier elke dinsdag, want dan is het opa- en omadag. Hun zus Anna (5) is op school. ‘Het is fijn dat we de tijd hebben om dit te doen’, zegt Bea.

‘Onze kinderen en kleinkinderen zijn een belangrijke reden dat we dit huis hebben laten bouwen, we hebben nu alle tijd voor ze. Het is kleiner en veel onderhoudsvriendelijker dan ons vorige huis, een vrijstaande woning in ’t Harde. De tuin die we hadden, was 1.500 vierkante meter. In vergelijking daarmee hebben we nu een postzegel.’

‘We waren altijd bezig in die tuin’, haakt Mannes in, terwijl hij Sepp op schoot neemt. ‘Het was zó veel werk.’ ‘Maar het was er goed toeven’, lacht schoondochter Lianne. Zij en haar man Manfred zijn even langsgekomen voor een kop koffie. ‘We dachten die tuin dan ook echt te gaan missen, maar dat valt reuze mee. Dit is ook een fijne plek én we hebben nu zelf een mooie tuin.’

De eerste weken na de geboorte van Moos woonde het jonge gezin zelfs even bij Mannes en Bea in. Lianne en Manfred zaten in het staartje van de verbouwing van hun oude schoolmeesterswoning, dus met een baby en een peuter was dat geen geschikte plek. ‘Ik vond het ideaal’, zegt Manfred, die zelf een groot deel van het kluswerk voor zijn rekening nam. ‘Ik kon hier even snel iets eten en dan ging ik weer verder.’

Hiervoor woonden Manfred en Lianne in Zwolle. Ze hadden het er fijn, daarom wilde vooral Lianne niet naar Elburg verhuizen. ‘En dat terwijl ik er vandaan kom’, zegt ze. ‘Maar het huis heeft me over de streep getrokken. Het was – en is – ons droomhuis. Wij houden allebei van authenticiteit, het ademt veel sfeer.’

Maar er moest wel heel veel gebeuren. Manfred en Lianne wilden de schoolmeesterswoning zo veel mogelijk terugbrengen in de oude staat, maar dan wel zo duurzaam en energiezuinig mogelijk. En dat is niet altijd makkelijk in een historisch pand. ‘Veel ramen hebben van die vakken’, zegt Lianne. ‘Daar hebben we monumentenglas in laten zetten om het toch te isoleren. En overal hebben we voorzetwanden geplaatst. Dat was wel een werk, aangezien we graag de originele lijsten rond de ramen wilden bewaren. Die zijn er dus allemaal uitgehaald en teruggezet nadat de voorzetwanden geplaatst waren.’

Mannes en Bea begrijpen de keuze voor dit bij­zondere pand volledig. ‘Mijn vrouw en ik kunnen heel goed door dit soort woningen heen kijken’, zegt hij. ‘Dat vinden veel mensen toch moeilijk, merkten we. Want hoewel er veel belangstelling van potentiële kopers was voor het huis van Manfred en Lianne, zag niet iedereen zo’n grote verbouwing zitten. Maar het is een fantastisch huis, op het mooiste plekje van Elburg. Er is maar één ding
dat ik jammer vind: dat jullie het hek hebben vervang­en door een heg.’

‘Het is inderdaad een topplek’, beaamt Lianne. ‘Heel rustig, maar alles is op loopafstand. En dat van dat hek horen we wel vaker (lacht). Maar het was niet het originele hek.’

‘Eigenlijk is het heel grappig hoe het is gelopen: oud gaat naar nieuw, jong gaat naar oud’, zegt Mannes. ‘Dat verwacht je niet meteen.’ ‘Wij stonden vanaf het eerste moment achter de keuze van Manfred en Lianne’, vult Bea aan. ‘Maar ik vond het ook wel een beetje spannend, zo’n oud huis. Je weet nooit wat je tegenkomt tijdens een verbouwing. Gelukkig hebben ze geen grote tegenvallers gehad.’

Mannes en Bea zelf hebben weloverwogen gekozen voor bouwen in plaats van verbouwen. ‘Om meerdere redenen’, legt Bea uit. ‘We wilden een huis waar we weinig aan hoeven te doen. Daarnaast moest het toekomstbestendig zijn, zodat we hier ook kunnen blijven wonen als we straks misschien slechter ter been zijn. Onze slaapkamer en badkamer zijn dus beneden.’

Duurzaamheid was ook een belangrijke overweging. Met onder andere zonnepanelen en een warmtepomp leeft het echtpaar zo duurzaam mogelijk. ‘Dat is fijn voor je portemonnee. Maar vooral willen we de planeet goed achterlaten voor onze kinderen en kleinkinderen – naast Manfred hebben we ook nog zoon Gerbrand van 31. Hij heeft net een duurzame starterswoning gekocht met zijn vrouw Nadine.’

‘In aanloop naar de bouw zijn we heel fijn begeleid door de financieel adviseur van Rabobank’, vervolgt Bea. ‘Ik heb de keuze gemaakt om eerder te stoppen met werken. En daar is – in combinatie met het bouwen van dit huis – een plan voor gemaakt’. ‘Het contact met de financieel adviseur was zeker goed’, beaamt Mannes. ‘Hij is nog op de koffie geweest toen de woning er stond.’

Het is duidelijk dat iedereen op z’n plek is. De oudere generatie in hun gloednieuwe woning, de jongere in hun oude pand. En de allerjongste generatie vindt het overal leuk, zolang er maar met de bal gespeeld kan worden.