Hortensia’s

Op deze vroege voorjaarsdag is het nog rustig in de kassen bij Van Klaveren Plant in De Kwakel. Het is de stilte voor de storm, want het bedrijf produceert ongeveer een miljoen hortensiaplanten per jaar. ‘Hortensia’s zijn een seizoensproduct’, vertelt directeur Ard van Klaveren, terwijl hij door de kassen loopt. ‘Ze bloeien ongeveer van juni tot september, dus in het voorjaar en de vroege zomer is het hier topdrukte.’

Vanuit de kas hebben we uitzicht op de bedrijfstuin, waar hortensia’s uiteraard de hoofdmoot vormen. ‘Het doel van deze tuin is om mijn klanten, voornamelijk hoveniers, te inspireren, maar ook een manier om de biodiversiteit te verhogen.’

Het idee van de bedrijfstuin komt uit de koker van Van Klaveren. Sinds hij het bedrijf van zijn vader in 2008 overnam, is hij continu bezig geweest met innovatie. Zowel uit praktische als duurzame overwegingen. ‘Het begon met het plaatsen van een nieuw type glas in de kas, dat uv-straling doorlaat. ‘Dat was in die tijd heel vernieuwend’, zegt Van Klaveren. Het wakkerde zijn innovatiedrang aan. ‘Ik merkte dat ik daar gelukkig van werd.’

Na het glas volgden nog veel grotere projecten, zoals het terugdringen van het gasgebruik. ‘Aan het begin van deze eeuw verbruikten we nog 300.000 kuub gas per jaar. Door besparingen en technische ontwikkelingen heb ik het teruggebracht naar 120.000 kuub per jaar. En nu, dankzij een warmtepomp en betere isolatie, verbruiken we nog 8.000 kuub. Alleen op hele koude momenten in de nacht wordt er nog wat gas verbruikt.’

De droge zomers van 2018 en 2019 leidden de volgende grote innovatie in. ‘We hadden een waterbassin, waar tot 6.000 kuub regenwater in kon worden opgeslagen, maar medio 2018 was het bassin leeg.’ Wateropslag in de bodem bood uitkomst.

‘Het regenwater komt in een silo terecht’, legt Van Klaveren uit. ‘Als die vol is, wordt het overige water in de grond opgeslagen. Daar komt het op veertig tot zestig meter diepte in een zandlaag terecht. Als we het nodig hebben, pompen we het water omhoog. Het water is dan nog steeds heel helder, ziektevrij, zonder zout of mineralen en met een stabiele temperatuur van 12 graden.’

Van Klaveren haast zich te zeggen dat hij dit watersysteem niet zelf bedacht heeft. Het is in opkomst binnen de tuinderswereld, maar lang niet voor elk bedrijf geschikt. Dat heeft te maken met de grond. ‘Bedrijven in het Westland liggen bijvoorbeeld te dicht bij zee, waardoor de zandlaag minder stabiel is en het water kan worden weggedrukt. Hier is de zandlaag heel stabiel, mede dankzij de Westeinderplassen en Haarlemmermeerpolder die als soort natuurlijke buffer fungeren.’

Klaar met innoveren is Van Klaveren nog lang niet. Zo hoopt hij het gebruik van kunstmest – wat veel energie vergt – terug te brengen naar nul en volledig over te stappen op organische mest. Van Klaveren: ‘Het mooie aan dit vak is dat je iets gebruikt van de planeet, maar ook iets teruggeeft. En als het dan lukt om de omgeving iets mooier achter te laten dan dat je hem hebt aangetroffen, is dat natuurlijk het allermooiste.’