Het gouden randje van de Johanna Hoeve

Conny is een boerendochter. Ze had een goede baan bij een bank. Maar haar man, boerenzoon Nico, droomde van een eigen melkveebedrijf. Vanuit hun woonplaats Schalkwijk in de provincie Utrecht oriënteerden ze zich begin jaren tachtig in het hele land.

Ze belandden in Ryptsjerk, een idyllische plek op het rustige Friese platteland. ‘We zijn geëmigreerd’, zegt Conny nuchter. ‘Met onze twee zoontjes. Mijn moeder zei: waar begin je aan? We woonden in een prachtige woonboerderij. En hier was het een oude keet. Het aanrecht hield je zo in je handen. Nico heeft alles zelf verbouwd. Maar we wilden allebei een boerderij beginnen.’

De overgang naar Friesland verliep probleemloos. ‘Het was en is hier een prachtige plek. En waar je brood is, is je vaderland.’  De veehouderij draaide goed, maar na verloop van tijd kwam de superheffing. Boeren die te veel melk produceerden, kregen een boete. ‘Toen ben ik een kaasmakerij begonnen’, blikt Conny terug. ‘Melk verkazen leverde veel meer op.’ 

Enkele jaren later, in de jaren negentig, begonnen Conny en haar man Nico een kleinschalige boerencamping.  ‘Naast onze  melkveehouderij was dat onze derde tak. Ik vond het hartstikke leuk. Je ontmoette allerlei mensen. Ook openden we een winkeltje met kaas, zelfgemaakte kwark en eieren.’ De eerste jaren hadden ze direct al veel klandizie. ‘Ook toen zochten mensen rust en ruimte en dat is alleen maar meer geworden.’ Janiene: ‘Eigenlijk was dat toen heel vooruitstrevend. Nu zie je steeds meer dat boerenbedrijven er bijvoorbeeld zorg of kinderopvang bij doen.’ Met die zelfgemaakte kazen stond Conny jarenlang op beurzen en braderieën. ‘Zo maakte ik tegelijkertijd reclame voor de camping.’

Na de middelbare landbouwschool ging zoon Johnny meedraaien in het bedrijf, dat hij in 2010 overnam. De camping groeide door. Gemoedelijkheid typeert de boerencamping, die nu plaats biedt aan veertig campinggasten. De kampeerplekken trekken vooral senioren. Behalve de camping zijn er een blokhut, een chalet, een winkel met streekproducten en een paardenpension.

Gastvrijheid staat bij Johnny, net als bij zijn moeder Conny, hoog in het vaandel. ‘Campinggasten die arriveerden, kregen van mij een bakje koffie’, vertelt ze. Johnny: ‘Maar op een gegeven moment kwamen er zoveel gasten’. Conny lachend: ‘Was ik de hele dag alleen maar aan het koffiezetten.’

‘Nu houden we elke morgen een koffieochtend’, vult Janiene aan. Zij kwam twee jaar geleden in het bedrijf, toen ze een relatie kreeg met Johnny. ‘Iedereen op de camping kan aanschuiven. Het is vrijblijvend en het kost niks. Mensen vinden het gezellig en er ontstaan contacten en zelfs vriendschappen. Ik zeg wel eens: er zit een onzichtbaar gouden randje rond de tafel. Sommige gasten komen zelfs alleen terug voor de koffietafel.’

Waar Conny voorheen de Johanna Hoeve promootte op beurzen en braderieën, gebruikt Janiene hiervoor verschillende socialemedia-kanalen. ‘Daar heb ik een heel groot bereik.’ Elke morgen begroet ze haar volgers steevast met ‘Een hele goede morgen vanaf de Johanna Hoeve’. Dan meldt ze de nieuwste ontwikkelingen. ‘We hebben de winkel uitgebreid met streekproducten. Ook verkopen we vers vlees van onze eigen vleeskoeien. Gasten kunnen bij ons broodjes bestellen die we elke morgen vers bakken. Verder hebben we een informatieruimte geopend met een kleine bibliotheek, folders en een koelkastje. Mensen kunnen er zelf thee en koffie zetten.’

De Johanna Hoeve is ook bekend door het bij campinggasten geliefde Elfstedenfietsarrangement. ‘Mensen die deze fietstocht willen rijden, brengen en halen we op met een busje’, licht Johnny toe. Sinds twee jaar verhuurt het bedrijf twee motorsloepen. Ook kwamen er een chalet en een blokhut bij. 

Het toont aan hoe de branche de afgelopen jaren is veranderd, aldus Johnny. ‘Vroeger had een boerencamping nog iets kneuterigs. Maar tegenwoordig verlangen mensen een bepaalde mate van luxe.’ Hij wijst op een recente enquête van de SVR (Stichting Vrije Recreatie, waar De Johanna Hoeve bij is aangesloten) onder kampeerders. ‘Daaruit bleek dat een schoon en goed toiletgebouw, ruime plekken en goede wifi boven aan het lijstje staan.’ Ja, ook senioren vinden dat laatste heel belangrijk. ‘We hebben daarom geïnvesteerd in nog snellere en betere wifi. Dat moet ook wel. Anders klagen zeventigers dat ze hun dagelijkse spelletje op de telefoon niet kunnen doen’, lacht hij.

Een van de aandachtspunten op de Johanna Hoeve is verduurzaming. Op het dak van de toiletgebouwen staan ‘heatpipes’, die zonlicht omzetten in warmte. ‘Het douchewater wordt ermee verwarmd’, legt Johnny uit. Ook liggen er 150 zonnepanelen op de daken. ‘Het lukt redelijk om zelfvoorzienend te zijn. We wekken 200 kilowatt per dag op en dat gebruiken we ook.’ Conny: ‘Handig voor de gasten. Zij nemen steeds vaker elektrische apparaten mee en die kunnen ze nu opladen met zonnestroom.’