5 min

‘Met ons servies maken we van thuis eten een feest’

Oud & Nieuw

Pollmann in Arnhem, bekend van servies, kookspullen en bestek, werd in 1890 opgericht. Inmiddels staat de vierde generatie aan het roer. De winkel aan de Vijzelstraat is in 2016 verhuisd naar de Kerkstraat in de Arnhemse 7straatjes. ‘We bestaan al lang en we willen blijven bestaan. Er is toekomst voor winkels, maar je moet zorgen dat je relevant blijft. Veertig procent van de verkoop loopt via de webshop en in de winkel bieden we service, ervaring en beleving.’

Aan de stamtafel in de winkel aan de Kerkstraat zitten Anke en Nick Pollmann aan de koffie met Nicks ouders Wim en Margreet. De koffiebekers zijn van het merk Le Creuset. In de industrieel ogende ruimte staan hoge kasten met kleurrijk servies. Vlak bij de stamtafel is een keuken met een groot aanrechtblad, erachter schappen vol kookspullen. ‘We gebruiken deze tafel en de keuken voor bijeenkomsten in de winkel’, vertelt Anke Pollmann, sinds 2016 met haar man eigenaar van de winkel. ‘We organiseren bijvoorbeeld demonstraties en evenementen. Laatst hadden we een high tea. De taartjes en broodjes kwamen van lunchcafé Walt. Wij presenteerden alles op ons mooie servies.’

Compleet servies

Eens in de maand komt er een kookclub. ‘Elke keer is er een ander thema’, vertelt Anke. ‘Afgelopen maand was dat vis. De kok legt van alles uit. Waar je op moet letten als je vis koopt, hoe je kan zien of het vers is. Daarna gaan ze het bereiden en opeten.’ Het assortiment kookspullen is vrij nieuw. ‘Dat verkochten wij nog niet’, zegt Margreet. ‘Daar was ook helemaal geen vraag naar. Wij presenteerden vooral serviezen. Die waren nog heel uitgebreid, met chique onderborden, botermesjes, een zoutschepje, een espressolepeltje, kristallen glazen en schalen. Mensen kochten alles uit één serie en dat was dan ook helemaal compleet.’

Kwaliteit

Pollmann is in 1890 opgericht door Bernard Pollmann, de grootvader van Wim. ‘Hij legde de focus op kwaliteit en dat is nooit veranderd’, zegt Wim. ‘Je kan goedkoop bestek kopen, dat is machinaal gemaakt. Maar als je bij ons bijvoorbeeld een tafelmes koopt, zit er veel meer werk in. Dat is sterker en blijft goed snijden.’ Bij servies geldt ook dat kwaliteit langer meegaat. ‘De vormen die ontwerpers maken, zijn zo goed dat we iets wat vijftig jaar geleden is ontworpen, nu nog steeds mooi vinden’, zegt Wim. ‘Teema van Iittala bijvoorbeeld. Daar komen alleen af en toe nieuwe kleuren bij. Het is ongelofelijk knap om zoiets tijdloos te bedenken.’

Bombardement

In 1940 bestond het bedrijf vijftig jaar en was het bekend in heel Nederland. Maar toen overleed Bernard en brak de oorlog uit. ‘Mijn vader Wim en zijn broer Frans namen de zaak over, maar in 1944 werd bij een bombardement het gebied rondom de Eusebiuskerk volledig verwoest, inclusief het bedrijfspand aan de Bakkerstraat en het woonhuis.’ Alleen de winkel in de Vijzelstraat, toen nog heel klein, bleef gespaard. ‘Mijn vader en oom bouwden de zaak vanuit die locatie opnieuw op. Er was weinig ruimte voor servies, dus ze beperkten zich tot bestek van Gero.’

Wim nam de winkel in 1974 over. ‘Ik ben gaan uitbreiden, want na het overlijden van mijn vader verdubbelde de huur. Ik heb de bovenverdieping verbouwd om daar weer servies te verkopen.’ De zaken gingen goed. Er was veel loop in de Vijzelstraat en mensen kenden het bedrijf, omdat ze er al met hun ouders of grootouders kwamen. ‘We besloten ook de kelder bij de winkel te trekken. Uiteindelijk hadden we een winkel van 450 vierkante meter en zijn we in een paar jaar tijd van één naar twintig medewerkers gegroeid.’

‘Wijgelovennietdatwinkelsstraksophoudentebestaan,maarjemoetalswinkelindezetijdweljebestaansrechtverdienen’

Verhuizing

De vierde generatie, Nick en Anke, nam acht jaar geleden het roer over. Dat was het moment om terug te gaan in ruimte en medewerkers, met hetzelfde doel als hun ouders: het voortbestaan van het bedrijf. ‘Sommige mensen denken dat fysieke winkels straks ophouden te bestaan, maar dat geloof ik niet’, zegt Nick. ‘Je moet als winkel in deze tijd wel je bestaansrecht verdienen door klanten een beleving te bieden.’

De winkel verhuisde van de Vijzelstraat naar het voormalige magazijn in de Kerkstraat, in winkelgebied de 7straatjes. ‘Het gebied is ontstaan doordat de grote winkelstraten te duur worden. In de Vijzelstraat zitten alleen nog ketens’, zegt Nick, die bestuurslid is van de 7straatjes. ‘Dit winkelgebied wordt steeds aantrekkelijker. Hier zitten alleen zelfstandig ondernemers. We werken goed samen en verzinnen leuke plannen en acties.’

Feest

De winkel maakt van thuis eten een feest. ‘Alles wat we doen, past in dat plaatje’, legt Anke uit. ‘We hebben minder personeel, maar wel gespecialiseerde mensen. Wat niet bij onze corebusiness hoort, zoals de webshop en de marketing, laten we door externen doen, zodat we ons kunnen richten op de dingen waar we goed in zijn.’

Elke generatie heeft het werk anders gedaan. ‘Wij deden het anders dan mijn ouders, en onze kinderen doen het op hun manier’, lacht Wim. ‘Wij gingen uitbreiden, onze kinderen juist specialiseren. Margreet en ik hebben vijftig jaar lang het bedrijf geleid. Het is mooi dat het weer op een nieuwe manier verder gaat en blijft bestaan.’

  • Auteur: Arwen Kleyngeld
  • Fotograaf: Merlijn Doomernik

Meer lezen over dit onderwerp?

Wat vind jij van de digitale Rabo &Co?

Wat fijn dat je je mening wilt geven over de digitale Rabo &Co. Daar zijn we heel blij mee.

max. 500 tekens