Zelf fruit plukken in de Ooijpolder

Alle leden van de familie Arnts wonen al hun hele leven op of dicht bij de boerderij in de prachtige Ooijpolder. ‘Mijn moeder is hier vlak na de oorlog komen wonen’, vertelt Barton Arnts. ‘Ze bouwde samen met mijn vader een gemengd bedrijf op met melkvee, akkerbouw en varkens.’

Barton nam al op zijn zestiende een deel van het bedrijf over. ‘Ik deed de varkenshouderij. Toen ik met Angeline trouwde, zijn we met de kweek van kleinfruit begonnen. In 1988 openden we de eerste kas met bramen en frambozen.’

Dochter Renske is ook op de boerderij geboren en woont sinds anderhalf jaar in het huis van haar overleden opa en oma, naast dat van haar ouders. ‘Ik heb in een stad gewoond en in het dorp hier vlakbij, maar ik miste de ruimte om mij heen.’ Ze bedacht een constructie waarbij de benedenverdieping van het huis wordt gebruikt voor dagbesteding en zij zelf op de bovenverdieping woont. ‘Op die manier is het goed te betalen. Daarbij is het heel gezellig dat de mensen van de dagbesteding er drie dagen per week zijn.’

In 1995 werd de Ooijpolder geëvacueerd vanwege het risico op een dijkdoorbraak. ‘Ik kwam toen voor het eerst in aanraking met de brandweer’, zegt Barton. ‘Brandweermannen waren bezig met het versterken van de dijken, het plaatsen van zandzakken en het controleren van dijken. Dat wilde ik ook graag leren, dus ik ben bij de vrijwillige brandweer gegaan.’

Vijf jaar later kwam er een uitkoopregeling en besloot Barton te stoppen met de varkenshouderij. ‘Dat deed pijn, ik had een goede stal, maar het was niet meer rendabel en soms moet je keuzes maken.’ Barton werd beroepsbrandweerman en klom al snel op tot teamhoofd.

Tijdens een vakantie in Engeland stuitte de familie op een leuk concept. Pick your own. ‘Daar is het heel normaal om zelf je fruit te plukken’, vertelt Renske. ‘Het leek ons een mooi concept om in de Ooijpolder op te zetten.’
In 2012 gingen de kassen open. Het publiek kan er zelf frambozen, bramen en vijf soorten bessen plukken of een bosje verse snijbloemen knippen.

‘Maar we wilden wel iets extra’s. Daarom hebben we samenwerking gezocht met zorginstelling Pluryn Kemnade’, vertelt Barton. ‘Via hen werken mensen met hersenletsel hier in de kassen. Tijdens de dagbesteding worden frambozen geplukt, bramen gesnoeid, geschoffeld en klanten geholpen.’

Ongeveer tachtig procent van het fruit wordt door gasten geplukt, de rest doet de familie. ‘Daar maken we jam, cider of likeur van, maar ook onze Socialjuice’, zegt Renske. ‘Dat is sap dat in de regio wordt geperst en verpakt door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.’

Alle leden van de familie Arnts hebben een fulltime baan naast hun werk bij Ooijs moois. Angeline is teamhoofd bij de huisartsenpost. Renske werkt als accountmanager bij Van den Elzen Plants. ‘Mijn ouders hebben altijd gestimuleerd dat ik niet hier, maar elders ging werken. Vroeger werkte ik al bij de bakker in het dorp. Na mijn studie Tuin- en Akkerbouw aan de HAS Hogeschool in Den Bosch heb ik een tijdje bij fruitbedrijf Fruitmasters gewerkt, daarna ben ik met mijn huidige baan begonnen.’

Daarnaast helpt Renske haar ouders in de pluktuin. ‘Ik assisteer de klanten en ik hou de website en de social media bij. Mijn zus Noortje doet de administratie. Mensen zeggen wel eens dat ik altijd werk. Ze vinden het ook gek dat ik zo dicht bij mijn ouders woon. Ze kunnen het zich moeilijk voorstellen, maar ik vind het gewoon heel leuk.’

De andere twee dochters van Barton en Angeline hebben ook allebei een baan, maar helpen ook regelmatig in de pluktuin. Marthe, die nog thuis woont, is pedagoog. Noortje woont vlakbij met haar vriend, zij is arbeidsdeskundige.

Naast de pluktuin is het grootste gedeelte van het terrein nog steeds in gebruik voor akkerbouw. ‘We hebben suikerbieten, mais en wintertarwe’, zegt Barton. Hij en de andere familieleden zijn gehecht aan de plek. ‘Angeline en ik willen nog lang niet stoppen met hier werken’, zegt Barton. ‘Ik zou het verschrikkelijk vinden om hier weg te gaan. Daarom zoeken we naar manieren om het bedrijf duurzaam en toekomstbestendig te houden. Daarbij liggen alle opties open en de kinderen praten en beslissen mee.’

Barton is aan het onderzoeken of hij olifantsgras kan telen. ‘We willen er drie hectare mee beplanten. Het neemt CO₂ op en is een biobased grondstof voor bouwmaterialen. Ook overweeg ik om Paulownia-bomen te planten. Paulowniahout is sterk en duurzaam.’

Ooijs Moois is een familiebedrijf. ‘Dat willen we graag zo houden, maar het moet de meisjes wel passen’, zegt Barton. ‘We willen de plek in elk geval niet zomaar kwijt. Er ligt hier zoveel historie.’