4 min

‘Je moet durven. Als je geen risico’s neemt, kom je nergens’

Oud & Nieuw

Toen Salih Bilici en zijn zwager Kenan Mert in 2009 besloten om samen een bedrijf te beginnen, kregen ze nergens een lening om MB Veranda van de grond te krijgen. Maar hun vertrouwen leed er niet onder – integendeel: ‘In 2023 horen wij bij de top tien van Europa’, schreef Mert op een stuk karton dat hij in de werkplaats hing. Mede dankzij hun neef Furkan Aydin staat het Eindhovense familiebedrijf nu inderdaad aan de Europese top.

Het verhaal van MB Veranda begint zoals dat zo vaak gaat, met een uit de hand gelopen hobby. In 2009 kocht Salih Bilici een bouwpakket voor een overkapping aan zijn huis, dat hij samen met zijn zwager Kenan Mert in elkaar zette. De hele familie was enthousiast: ‘Mijn moeder, broer, zus, oom, opa en oma... Iedereen wilde er een’, vertelt Bilici.

Buitenleven

Het zette de zwagers aan het denken: Nederland ontdekte het buitenleven, steeds meer mensen wilden een veranda. Ze besloten een eigen systeem te ontwikkelen, dat betaalbaar én eenvoudig te monteren is – precies wat ze zelf zouden kopen. Punt was echter dat ze geld nodig hadden om hun eigen profielen te produceren. ‘Geen enkele bank wilde ons in dat stadium financieren. Dat vond ik wel moeilijk’, vertelt Mert. ‘Ook onze vrienden en familieleden durfden het niet aan, begrijpelijk hoor. Als je een hypotheek hebt, neem je liever geen risico’s met je spaargeld.’

Goud verkopen

Bilici en Mert besloten zelf waardevolle spullen te verkopen, hun echtgenotes waren zelfs bereid enkele gouden sieraden in te wisselen. Zo kregen ze genoeg kapitaal bijeen om te starten. Bilici herinnert zich nog goed hoe lastig het was om uit de startblokken te komen. ‘In het begin kochten onze klanten hun veranda rechtstreeks bij onze leverancier, omdat wij nog niets konden voorfinancieren. We reden in onze privéauto’s, want geld voor een bus hadden we ook nog niet. Maar we leverden uitstekend werk, zo bouwden we een goede naam op.’

Twee jaar lang werkten de mannen van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. Mert besloot al snel zijn baan in loondienst op te zeggen: ‘Ik wist: hoe meer tijd ik hierin stop, hoe meer het oplevert. Bang voor de risico’s was ik niet. Als je niets probeert, kom je nergens. Voor Salih was dat anders, hij werkte al 22 jaar bij DAF. Ik heb lang op hem in moeten praten voordat hij ook de stap zette.’

Familie in dienst

Na twee jaar begon het harde werken zich uit te betalen. Het kartonnen bord waarop Mert zijn ambitie had geschreven – tot de Europese top tien behoren – werd boven de deur van de werkplaats gehangen. Er kwamen beletterde werkbussen en de eerste familieleden traden in dienst.

Ook hun neef Furkan Aydin begon zich voor het bedrijf te interesseren. ‘Ik zat naast Kenan tijdens een familiebezoek, toen hij een telefoontje uit Duitsland kreeg. Omdat ik als sales manager in Duitsland werkte en de taal spreek, gaf hij de telefoon aan mij’, herinnert Aydin zich. ‘Toen ik ophing, had ik zes overkappingen verkocht.’

De aanvragen uit Duitsland namen toe; met zijn drieën besloten ze dat Aydin ook in het bedrijf zou stappen. ‘Voorheen deden Kenan en ik allebei álles’, vertelt Bilici. ‘Nu leid ik het operationele proces, Kenan richt zich op de inkoop en Furkan op de groeistrategie en sales. Hij heeft ons bedrijf een enorme impuls gegeven. Als Furkan een kans ziet, laat hij zich door niemand tegenhouden. Zonder hem waren we nooit zover gekomen.’

‘AlsFurkaneenkansziet,laathijzichdoorniemandtegenhouden.Hijheeftonsbedrijfeenenormeimpulsgegeven’

Bedevaart

Bilici en Mert maken inmiddels geen absurd lange dagen meer; nu is het Aydin die om vijf uur opstaat en tot middernacht werkt. ‘Mijn ooms zijn onlangs samen op bedevaart geweest. Dat maakt me blij, want herinneringen zijn je mooiste bezit. Maar voor mij is de zaak nu mijn leven’, verklaart hij. ‘Ik ben al jaren niet meer op vakantie geweest, ik kan mijn werk niet loslaten. Als je succes wilt, moet je in beweging blijven. Anders halen anderen je in.’

Luisteren

Ondanks de snelheid waarmee Aydin het bedrijf uitbouwt, investeert hij veel in zijn relaties. ‘In de Turkse cultuur zijn loyaliteit en vertrouwen heel belangrijk’, verklaart hij. ‘Ik ben er trots op dat wij verschillende leveranciers en dealers door de coronacrisis heen konden helpen, ze zijn als familie voor ons. Dat geldt ook voor Rabobank. Omdat zij onze uitbreidingsplannen financieren en helpen bij de zoektocht naar een groter bedrijfspand, verwijs ik al mijn relaties naar hen door. Zo wast de ene hand de andere.’

Delen

De drie mannen zijn blij dat ze nu in de positie zijn om anderen vooruit te helpen. ‘Hoe groter ons brood is, hoe meer wij delen. Zo hebben we veel familieleden in dienst genomen’, zegt Aydin. ‘En in 2032 zijn we de grootste van Europa. Honderd procent zeker.’

  • Auteur: Laura van der Burgt
  • Fotograaf: Merlijn Doomernik

Meer lezen over dit onderwerp?

Wat vind jij van de digitale Rabo &Co?

Wat fijn dat je je mening wilt geven over de digitale Rabo &Co. Daar zijn we heel blij mee.

max. 500 tekens