Een wereld in een wereld

Een schilderij in een schilderij, een wereld in een wereld; het is typisch voor het werk van de jonge Nigeriaanse schilder Eniwaye Oluwaseyi (1994). Opgeleid als landbouwingenieur, maar met een stille passie voor tekenen en schilderen, leerde hij zichzelf schilderen met behulp van filmpjes op YouTube. Daarna ging het snel. In 2023 werd hij aangenomen op de Rijksakademie in Amsterdam en twee jaar later ontving hij de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst uit handen van onze koning.

Zijn schilderijen zijn hyperpersoonlijk, daarop poseren eigenlijk altijd familieleden of vrienden. Maar wat hij wil vertellen gaat dieper dan een simpel portret. Zijn onderwerp is zijn leven tussen twee landen, tussen verschillende culturen, en in een groter perspectief de manier waarop zwarte mensen doorgaans afgebeeld worden in onze Westerse beeldcultuur. We zien verwijzingen naar zijn eigen culturele helden: schrijvers, denkers en kunstenaars. Tegelijkertijd gaat het ook gewoon over zoiets universeels als het missen van je familie. 

Oluwaseyi experimenteert met het platte vlak, verschillende schildertechnieken en perspectieven. Let bijvoorbeeld op de tekenachtige manier waarop de grassprietjes op het schilderij geschilderd zijn, of de druiperige verf van het shirt van de man rechts. Door het raam een onmiskenbaar niet-Nigeriaans landschap van Amsterdamse gevels. En die strenge takken tegen die grijze lucht, herkennen we daar geen Mondriaan in? Prachtig hoe Oluwaseyi al zijn persoonlijke en culturele observaties tot gelaagde beelden weet samen te smelten, die exotisch zijn en tegelijkertijd vertrouwd aanvoelen.