5 min

‘Ze zijn totaal verschillend en daardoor het perfecte koppel’

Oud & Nieuw

Toen Geert en Trijn ten Cate in 1955 in Emmen hotel ten Cate begonnen, hadden ze twaalf kamers. Nu hun achterkleinzoons Niels en Jasper de zaak runnen, zijn dat er 57. Dat zij het hotel zouden overnemen, was verre van vanzelfsprekend, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Toen hun vader Hans de eigenaar was, had hij soms dagen waarvan hij dacht: een betere omzet dan deze kán niet. ‘Maar de jongens en hun team draaien met gemak het dubbele.’

Ties de zoon van Geert en Trijn ten Cate, nam het gelijknamige hotel in Emmen over in 1971, diens zoon Hans volgde in 1988, samen met zijn vrouw Anita. En in 1999 verkocht hij de zaak. Hans lacht. ‘Toen zijn we naar Frankrijk geëmigreerd. Daar hebben we elf jaar gewoond.’

En toen vroeg Anita op een dag: ‘Zullen we het nog een keer doen?’ ‘Grapje zeker?’, dachten de zoons, toen Hans hun over de plannen vertelde om het hotel weer te gaan runnen. Het Ten Cate-gevoel kwam terug. Ze gingen het samen doen, net als vroeger. En toen, tot hun grote verdriet, overleed Anita. ‘Een mokerslag’, zegt Hans. ‘Ze werd ziek. Binnen negen weken was ze er niet meer.’ Hij vertelt het aan de grote tafel in de gelagkamer. Zoons Jasper en Niels en schoondochter Marlous vullen af en toe aan.

Na drie maanden verslaafd

Echte belangstelling voor de zaak hadden de zoons nooit gehad. Maar toen Hans Niels belde dat hij een paar extra handen kon gebruiken, sprong die bij. ‘Na drie maanden was ik verslaafd’, lacht hij. Niels bleek het organisatietalent van zijn moeder te hebben geërfd. ‘Het geeft me veel voldoening om structuur aan te brengen.’ Ja, valt Marlous bij. ‘Toen ging je vlammetje aan.’

Food Waste Challenge

Het was inmiddels 2018, Niels voelde er steeds meer voor om de zaak over te nemen. Alleen: hij had een gastheer nodig. Samen hadden ze eens een loungebar gerund, hij wist daarom precies wat hij aan zijn broer had. Jasper was net aan een wereldreis begonnen toen Niels hem belde: ‘Doe je mee?’ Een jaar later namen ze de exploitatie over, in 2022 kwam ook het vastgoed erbij. Hans, die ze ‘de beste gastheer ooit’ noemen, is nu ‘Hoofd techniek en vermaak’, lacht Jasper.

Sommige dingen zijn veranderd, andere helemaal niet. Zo was er in 1955 geen booking.com. Tegenwoordig kan iedereen een hotelkamer boeken zonder dat de hotelier daar een gezicht bij heeft. Dat was vroeger wel anders.
Ook is duurzaamheid nu veel meer een speerpunt. Hotel ten Cate doet mee met de Food Waste Challenge en probeert het gebruik van plastic zo veel mogelijk te beperken. Wat nog wél net zo is als vroeger is de gastvrijheid. Niels: ‘Iedereen moet zich hier thuis voelen. Het jonge stelletje, opa en oma met de kleinkinderen, maar ook mensen die hier door de week voor werk zitten.’

‘Iedereenmoetzichhierthuisvoelen.Hetjongestelletje,opaenomametdekleinkinderen,maarookmensendiehiervoorwerkzitten’

Eerlijke smaken

Hun menukaart is gefocust op luxe, met producten als oesters, zeetong en côte de boeuf. ‘Tegelijkertijd zijn we op onze manier laagdrempelig, aangezien we veel lokale gasten trekken – zo’n 70 procent van het restaurantpubliek komt uit de omgeving. Voor gasten die hier heel lang slapen, maken we weleens kipsaté of stamppot, we willen mensen het gevoel van thuis geven. We koken met eerlijke smaken, alles wordt hier in huis en met liefde gemaakt.’

Jasper: ‘Een gast die per jaar zo’n 250 nachten in hotels slaapt zei eens: ‘Ik vind het helemaal niks, al die hotelovernachtingen. Maar bij jullie voel ik me thuis.’’ Ook niet veranderd: ‘Nee’ bestaat niet. Jasper: ‘Dat sloopt je soms, maar het helpt dat we het niet alleen hoeven doen. Als je kunt loslaten, heb je ook af en toe eens vrij.’
Zijn vader was daar niet goed in, zegt Hans. Het inspireerde hemzelf om het pertinent wél te doen. Vooruit, hij moest even slikken toen de jongens hem meldden wat een nieuwe site ging kosten. Maar hij liet ze begaan en toen duidelijk werd wat het opleverde, waren de aarzelingen weg.

Apetrots

Het stak Hans’ vader soms als zijn zoon meer succes had. ‘Er was veel wrijving. Daar heb ik veel van geleerd. Mijn relatie met Niels en Jasper is compleet anders.’ Hij is apetrots op zijn zoons. ‘Ik mag elke ochtend even meekijken naar de cijfers. Er waren dagen waarvan ik dacht: dit is de limiet, beter kan niet. En zij verdubbelen dat gewoon. Ze groeien tegen de klippen op.’

Marlous komt uit een ondernemersgezin en had dus de nodige ervaring. Zij sprong eens bij toen er iemand wegging, had zo al snel op elke afdeling gestaan. Nu doet ze housekeeping en personeelszaken. ‘Elk team moet een leidinggevende hebben. Structuur geeft rust. En we steken veel energie in de omgang met het personeel. Als mensen goed in hun vel zitten, doen ze ook hun werk goed.’

Perfect koppel dankzij verschillen

De jongens zijn, zegt vader Hans, totaal verschillend en daarom het perfecte koppel: Niels de man van de structuur die goed kan rekenen, Jasper de gedroomde gastheer die ‘geen tien minuten achter een bureau kan zitten’ en graag op de voorgrond treedt. Om samen te werken met familie, zeggen ze, moet je elkaar goed kennen en begrijpen. En vertrouwen. ‘Niels en ik clashen ongeveer één keer per jaar’, lacht Jasper. ‘Maximaal vijf minuten.’ Als dat gebeurt, schakelen ze over op het Frans, want niet iedereen hoeft die gesprekken mee te krijgen. ‘Ik kan bot zijn’, geeft Niels toe. ‘En Jasper is langdradig. Maar we weten heel goed wat we aan elkaar hebben.’ <

  • Auteur: Karin Sitalsing
  • Fotograaf: Merlijn Doomernik

Meer lezen over dit onderwerp?