5 min

‘Je moet alles in het leven zien als hobby, anders kom je er niet’

Oud & Nieuw

Over het belang van circulariteit en recyclen werd nog nauwelijks gesproken toen de familie Nijssen in de jaren zestig van de vorige eeuw begon met het scheiden van, vooral, oud papier. Inmiddels werken er meer dan tachtig man bij Nijssen Recycling B.V. in Nieuw-Vennep. Een bedrijf waar familie hoog in het vaandel staat. ‘We hebben personeelsleden wier vaders en opa’s hier ook al werkten. Die hoef ik echt niet te vertellen wat ze moeten doen.’

Toen Dick Nijssen tijdens een reis naar de Verenigde Staten een machine zag die papier en karton eenvoudig kon scheiden, belde hij direct zijn zoon Gerard. ‘Ik zie er brood in’, was Dicks boodschap. ‘Koop hem maar’, klonk het aan de andere kant van de lijn. In vijf minuten was het geregeld. ‘Terwijl het een duur ding was, hoor’, vertelt Dick. Het is volgens hem het voordeel van werken met familie. ‘Je kent elkaar, dus je kan snel schakelen’.

De ondernemer uit Nieuw-Vennep is met pensioen, maar scharrelt nog regelmatig over het terrein achter zijn huis, waar in loodsen papier en kunststoffen worden gescheiden en verwerkt. ‘Maar ik bemoei me nergens mee, hoor, als er iets gebeurt, geef ik dat door aan Gerard’, zegt hij, wijzend naar zijn zoon (58), die samen met een neef de leiding overnam. Ook kleinzoon Brent (28) werkt in het bedrijf. Alle drie zijn ze aangeschoven voor een gesprek over werken met familie, ondernemerschap en het belang van gescheiden afvalstromen.

Geen moetje

Maar eerst terug naar het begin, want Nijssen Recycling B.V. gaat al een tijdje mee. Het was Dicks vader die in de jaren dertig van de vorige eeuw zijn boerderij noodgedwongen moest verkopen, vanwege de lage voedselprijzen. Om zijn gezin, dat toen al tien kinderen telde, te kunnen voeden, begon hij een handeltje in fourage-producten: stro, bieten, hooi. Hij haalde het op bij landbouwers en verkocht het vervolgens weer aan veehouders.

Nadat vader Nijssen op jonge leeftijd kwam te overlijden, namen Dicks moeder en zijn oudste broer de zaak over. Later voegden Dick en nog twee broers zich bij het bedrijf, dat zich naast de fouragehandel ook steeds meer ging toeleggen op het inzamelen en verwerken van papier en andere zogeheten schone stromen.

Vierde generatie in het bedrijf

Dicks zoon Gerard trad in 1991 officieel in dienst, al bracht hij daarvoor ook al zijn vrije tijd door op het bedrijf. ‘Als tieners mochten we klusjes doen en later ging ik ook op de vrachtwagen.’ Nu is Gerard algemeen directeur. Zijn jongste zoon Brent is de vierde generatie Nijssen in het bedrijf. Hij houdt zich bezig met de datahuishouding en analyseert waar geld op verdiend wordt en waar het bedrijf geld verliest.

Dat Brent in het familiebedrijf terecht kwam, is min of meer toeval. ‘Het was geen moetje’, zegt hij. Zijn drie oudere broers kozen immers ook hun eigen weg. ‘Ik wil betekenisvol werk doen. Dat kan bij een overheidsinstelling, maar ook hier. En het voordeel van dit bedrijf is dat als je iets bedenkt, je het diezelfde dag nog kan doen. Bij de overheid werkt dat vaak stroperiger.’ Extra druk omdat hij ‘een Nijssen’ is, voelt hij niet. ‘Als je respect toont, krijg je ook respect terug’, zegt hij.

‘We hebben personeelsleden wier vaders en opa’s hier ook al werkten. Die hoef ik niet te vertellen wat ze moeten doen, dat zijn specialisten in hun eigen veld.’ ‘Zo hebben we het bedrijf altijd geleid’, vult Gerard aan. ‘Ik ga niet in iemands nek zitten. Iedereen moet zelf beslissingen kunnen nemen.’

‘Eerstwashetbijklanten:ikhebafval,lossenjulliehetop?Nuwordenweechtgevraagdmeetedenken’

Schreeuwen naar de overkant

De bedrijfscultuur van korte lijntjes, wederzijds vertrouwen en focus op langdurige klantrelaties verklaart volgens de mannen het succes van het bedrijf, dat inmiddels tachtig personeelsleden heeft. Toch is er door de jaren heen ook veel veranderd. Brent: ‘Kijk alleen al naar het materiaal. Vroeger lagen er alleen maar kranten en folders in de loods. Nu zijn het vooral dozen van pakketjes. En in de tijd van mijn opa groeide de agrarische sector in Nederland zo snel dat we fourage-producten uit het buitenland moesten halen, nu gaat die stroom juist in tegenovergestelde richting.’

Het ondernemen zelf is ook veranderd, vult Dick aan. ‘Ik kon op de achterkant van een sigarendoosje afspraken maken. Of ik nou bij een bietenfabriek was of op de beurs. Tegenwoordig komt iedereen met een laptop binnen.’ Toch is het plezier in het handel drijven nooit verdwenen. ‘Je moet alles zien als hobby, anders kom je er niet.’ Brent grijnst: ‘Toen ik klein was, waren er nog geen mobieltjes. Als iemand op kantoor een boodschap door moest geven, schreeuwden we dat gewoon naar de loods.’

Even slikken

Maar de grootste verandering zit hem vermoedelijk in de aandacht die er is voor hun core-business: het recyclen van afvalstromen. Brent: ‘Eerst zeiden klanten: ik heb afval, lossen jullie het op? Nu worden we echt gevraagd mee te denken hoe ze het beter kunnen doen. Mooi toch?’

Nog een nieuwtje: de jongste Nijssen-telg ruilt dit najaar het vertrouwde familiekantoor in voor een advocatenbureau op de Amsterdamse Zuidas. ‘Ik wil mijn kennis verbreden’, legt Brent uit. ‘Dit bedrijf is het enige dat ik ken.’ Opa Dick moest ‘even slikken’, maar heeft begrip voor de keuze van zijn kleinkind. ‘Anders zegt-ie over 35 jaar: had ik toch niet….’ Hoe zit dat bij hem zelf, had Dick iets anders gedaan, als hij het over mocht doen? Een gulle lach vult de ruimte. En dan, na een korte stilte: ‘Nee hoor, helemaal niks.’ <

  • Auteur: Marlie van Zoggel
  • Fotograaf: Merlijn Doomernik

Meer lezen over dit onderwerp?

Wat vind jij van de digitale Rabo &Co?

Wat fijn dat je je mening wilt geven over de digitale Rabo &Co. Daar zijn we heel blij mee.

max. 500 tekens