5 min

‘Ik zie eigenlijk alleen maar voordelen van zo klein wonen’

Oud & Nieuw

Niels van der Jagt (38) betrok in de zomer van 2022 een nieuw, ‘tiny house’ in de Hoeksche Waard, een project waar hij zelf nauw bij betrokken was. Zijn zus Sjanine (39) woont al jaren met haar gezin om de hoek, in een oud huis dat ze zelf van boven tot onder heeft opgeknapt. Ze gaan met elkaar in gesprek over de voor- en nadelen van een oud versus een nieuw huis en van groot versus klein wonen.

Ze zijn dan wel klein, de zeven tiny houses in Oud-Beijerland, sinds 2019 onderdeel van de gemeente Hoeksche Waard, maar wanneer je de Zuiderrotonde oprijdt, zijn ze niet te missen. De elegante, lichte woningen van slechts vijftig vierkante meter steken fier uit boven het groen.

Niels van der Jagt staat al te wachten in de deuropening. Zijn zus Sjanine zit op de bank in de woonkamer/keuken/eetkamer/werkkamer. Van daaruit ben je in maximaal twee stappen in de wc/badkamer, de was-/voorraadkamer of de slaapkamer, zo blijkt als Niels een rondleiding geeft. ‘Dit is mijn bureau en mijn eettafel’, wijst hij naar een opgeklapt werkblad dat in de slaapkamer aan de muur hangt. Het tiny house is Niels’ eerste, eigen woning.

Een betaalbaar koophuis was niet te vinden

‘Ik ben pas op mijn 36ste uit huis gegaan’, vertelt hij. ‘Ik wilde wel eerder, maar een betaalbaar koophuis was als alleenstaande niet te vinden en met huren gooi je zo 800 euro per maand weg. ‘Blijf gewoon bij ons wonen’, zeiden mijn ouders. Zij lieten me vrij en iedereen was welkom; het was een aantrekkelijk alternatief.’

Energierekening van 10 euro

Maar Niels bekent ook dat zijn sociale leven toch een beetje stilstond. Toen hij op internet het concept van een tiny house zag, dacht hij, dat is het! Hij mailde de gemeente Hoeksche Waard met de vraag of zoiets in hun regio mogelijk zou zijn en werd prompt uitgenodigd om over het idee te komen praten. ‘Ze hadden geen mogelijkheden om zelf zo’n initiatief te starten, maar met hun steun mocht ik dat gaan doen.’

Het had wat voeten in de aarde, het duurde zo’n vijf jaar voor de zeven huisjes er stonden, maar het resultaat is prachtig en biedt single starters een reële kans om de koopwoningmarkt te betreden. Althans, een handjevol. ‘Er waren destijds al snel dertig geïnteresseerden. In volgorde van aanmelding komen ze voor een huisje in aanmerking’, zegt Niels. ‘Als er een vrijkomt, is de volgende op de lijst aan de beurt.

Toekomstbestendig en duurzaam

Maar de bewoners zijn erg tevreden, mensen gaan niet snel weg.’ De huisjes zijn toekomstbestendig en duurzaam, ze hebben zonnepanelen, een warmtepomp en zijn gasloos. ‘Ik heb een energierekening van tien euro per maand, een lachertje! Alles is zo goed geïsoleerd dat je met dichte ramen niets hoort, hoewel de weg dichtbij is. In het begin moest ik echt wennen aan de stilte.’

‘Allesiszogoedgeïsoleerd.Hoeweldewegdichtbijis,hoorjenietsalsderamendichtzijn.Ikmoestechtwennenaandestilte’

Schrootjes op de muren

‘Het project leverde Niels behalve een huis indirect ook een baan op’, lacht Sjanine. ‘Toen hij wat later bij de gemeente solliciteerde, wisten ze wie ze in huis haalden doordat hij het “tiny houses traject” had begeleid.’ Als ze alleenstaand was, zou ze ook voor zo’n tiny house tekenen, zegt ze er meteen achteraan. ‘Mijn man en ik hebben twee zoons, voor een gezin is het echt te klein, en het project is voor singles.

Geen kant-en-klaar-huisje

Maar kijk om je heen, wie wil hier nou niet zitten?!’ Zelf bewoont ze sinds 2008 een huis uit 1968, niet ver van de rotonde, dat ze twee jaar eerder met haar man kocht. ‘In tegenstelling tot Niels’ moderne kant-en-klaar-huisje, moest hier alles aan gebeuren. Er zat geen cv in, de wind waaide er dwars doorheen, er zaten schrootjes op de muren en de kozijnen waren zalmroze geverfd.’

Sjanine en haar man stripten het huis en knapten het zelf op, van het isoleren van de muren tot aan al het tegelwerk. ‘Een helse klus, maar een bewuste keuze. We hadden meerdere huizen gezien, sommige kon je zo in, maar hier vielen we als een blok voor. Dat kwam door de sfeer, de enorme tuin van bijna driehonderd vierkante meter en de twee parkeerplaatsen - parkeren is in onze wijk een groot probleem.’

Meer ruimte, meer troep

Broer en zus Van der Jagt wonen al hun leven lang in Oud-Beijerland. Ze groeiden op in het rijtjeshuis ‘op een hoekie’ waar hun ouders nog altijd wonen. ‘Een groot huis’, zegt Niels, ‘maar toch deelde ik met onze twee broers een kamer.’ ‘En ik sleepte mijn matras vaak naar de jongens toe, dat was natuurlijk veel gezelliger’, vult Sjanine aan.

Geen van tweeën had de ambitie om ook in zo’n groot huis te gaan wonen. Niels: ‘Belangrijker dan veel ruimte is voor mij dat een huis goed voelt. Dat had ik hier vanaf het begin. Soms zit ik op de bank tv te kijken en dan kijk ik om me heen en denk ‘wow, dit is gewoon mijn huis.’ Het enige wat ontbreekt, is een logeerkamer, verder heb ik alles wat ik nodig heb, zelfs een lekker terras van dertig vierkante meter en een gedeelde tuin met prachtige perenbomen. Ik zie eigenlijk alleen maar voordelen van zo klein wonen.’

Hoe meer ruimte hoe meer troep

Sjanine begrijpt hem helemaal. ‘Hoe meer ruimte je hebt, hoe meer troep je verzamelt. Nu onze jongens groter worden, krijg ik wel behoefte aan iets meer ruimte, en we kunnen nog een stukje aanbouwen, zodat er een grotere eettafel in past. Maar als ik hier bij Niels ben, denk ik meteen weer, waarom eigenlijk? Klein en compact is lekker overzichtelijk.’ <

  • Auteur: Deirdre Enthoven
  • Fotograaf: Merlijn Doomernik

Meer lezen over dit onderwerp?

Wat vind jij van de digitale Rabo &Co?

Wat fijn dat je je mening wilt geven over de digitale Rabo &Co. Daar zijn we heel blij mee.

max. 500 tekens