‘We hebben het beste uit twee werelden’

IN DE FABRIEKSHAL van Tricover in Lelystad zoemen de machines monotoon. Uit het planbord aan de muur valt op te maken dat de boel hier 24 uur per dag, 7 dagen per week doordraait. Waarom dat is? ‘Wat denk je dat die machines kosten?’, lacht oprichter en eigenaar Chris Heynen (71). ‘Er staat hier voor een vermogen aan apparaten, het is het beste van het beste. Als ze niet dag en nacht draaien, is het niet rendabel. Maar we proberen het mensvriendelijk in te richten, onze medewerkers werken nooit meer dan 33 uur per week.’

‘We volgen strikt de cao en zoeken nooit de grenzen op’, vult zoon Dion (42) aan. Hij heeft vanaf 2019 in stapjes de dagelijkse leiding over het bedrijf op zich genomen. Zijn zus Vione (51) houdt zich sinds 2014 bezig met juridische zaken en de planning van de productie.

Het is niet simpel uitgelegd wat ze doen bij Tricover. In feite wordt er met breimachines van garen een soort dunne tricot sok gemaakt die om het schuim van matrassen en meubelkussens gaat om hoezen er makkelijker omheen te krijgen. Matrassen gaan met de ‘sok’ van Tricover langer mee. Ze maken hier echter niet alleen textiel, maar ook de machines om de tricot hoezen om matrassen te plaatsen. ‘Je kunt het een beetje vergelijken met een Senseo’, zegt Chris. ‘Dan maak je de pads, maar die werken alleen in een Senseo-apparaat. Wij maken het dus allebei.’

Het begon allemaal in 1977. Chris werkte bij een bank, maar voelde dat een leven als ondernemer beter bij hem paste. Hij werkte zijn idee uit en ging ermee naar de eerste potentiële klant. ‘Die man zei: “als jij een machine kunt bouwen die het makkelijker maakt om hoezen om matrassen te krijgen, schrijf ik een cheque van tienduizend gulden uit.” ‘Het lukte, maar het duurde nog twee jaar voordat ik een bedrijf had neergezet waar inkomsten uit kwamen. Ik heb er tot 1983 ander werk naast gedaan.’

Inmiddels is Heynen Systems een florerend bedrijf met 55 werknemers. De machines en hoezen worden naar meer dan veertig landen geëxporteerd. Hoewel Chris nog elke dag op de zaak is, zijn het zoon Dion en dochter Vione die aan het roer staan.

Die overdracht was niet vanzelfsprekend. Vione en Dion hadden totaal andere carrières: Dion was actuaris - een verzekeringswiskundige die risico’s voor bijvoorbeeld verzekeringsmaatschappijen berekent -, een baan waarvoor hij samen met zijn vrouw zelfs een tijdje in Hongkong heeft gewoond, Vione kandidaat-notaris. Chris en zijn vrouw Wil, die ook vanaf het prille begin bij het bedrijf werkt – zij regelt alles met betrekking tot de financiën – hebben hun kinderen in elk geval nooit gepusht.

‘In 2017 ging de overdrachtskwestie spelen’, vertelt Dion. ‘Ik woonde toen nog in Hongkong. Onze vader vroeg aan mijn zus en mij of ze het bedrijf klaar moesten maken voor de verkoop of voor ons. Vione wilde wel in het bedrijf stappen, maar niet de eindverantwoordelijkheid. Ik vond het geen makkelijke keuze. Ik zat in zó’n andere wereld. Maar in overleg met mijn vrouw heb ik toch besloten om terug te keren naar Nederland. Ik heb er geen moment spijt van gehad. Het is heel concreet, anders dan rapporten en Excelsheets produceren, zoals ik eerst deed. Ik vind het hele proces leuk – van leverancier tot klant.

We proberen ons product beter te maken, zaken in de fabriek te optimaliseren, machines te verbeteren en nieuwe dingen te ontwikkelen.’ Chris kijkt niet mee over de schouder van zijn kinderen. ‘Ze zijn volwassen en doen het hartstikke goed. Bovendien denk ik dat ze me er dan uitgooien’, zegt hij met een knipoog. ‘Ik leid de zaak wel ánders dan mijn vader’, zegt Dion. ‘Ik ben gestructureerder. Mijn vader is meer de creatieve uitvinder met de nieuwe ideeën.’

‘Een afspraak met de accountant verloopt tegenwoordig totaal anders’, zegt Chris. ‘Bij mij vloog het gesprek alle kanten op, bij Dion is het to the point en gaat het gewoon over begroting en balans. We benaderen dingen verschillend: ik met een creatieve en praktische blik, Dion met een theoretische en exacte bril. Eigenlijk hebben we het beste uit twee werelden.

Waar we beiden wél helemaal hetzelfde in zijn, is onze voorzichtigheid. Je hoort ondernemers wel eens zeggen dat de mooiste bloemen bij de afgrond groeien, maar zo zijn wij absoluut niet. Alle stappen die we zetten, zijn onderbouwd met solide, getoetste berekeningen.’

Chris en zijn vrouw hebben er alles aan gedaan om een gezond bedrijf aan hun kinderen te schenken. Waar de nieuwe generatie zich vooral wil blijven ontwikkelen en optimaliseren, heeft Chris maar één wens: gezond 102 worden. Waarschijnlijk loopt hij tegen die tijd nog steeds in de zaak rond. ‘Ik vind het hier veel te leuk. Dit is geen werk, maar een hobby.’